मेरो लागि मर्छु भन्छ, साईलि दिदी तिम्रो पोईले’
जेजे पनि गर्छु भन्छ, साईलि दिदी तिम्रो पोईले।

तिम्ले माया गर्दिनौरे तिमि मनै पर्दिनौरे,
मेरो मनमा सर्छु भन्छ साईलि दिदी तिम्रो पोईले।

बाकि जीवन मेरै नाउमा पाईन भने मर्छु भन्दै,
भिरबाट झर्छु भन्छ साईलि दिदी तिम्रो पोईले।

आफ्नै हात काटिकन रगतको शिन्दुर बनाइ,
खालि शिउदो भर्छु भन्छ साईलि दिदी तिम्रो पोईले।

बाधाबन्ने समाजबाट टाढाजाउ “अनु” भन्दै,
सात सागर तर्छु भन्छ साईलि दिदी तिम्रो पोईले॥

जनतालाई गोरु चुटे सरि चुट्छ सिँहदरबार ।
पर भाग्नुस् त्यहाँ बाट दिउसै लुट्छ सिंहदरबार ।

सुन्छु फेरि अर्को सरकार बन्ने सुरमा छ रे ।
यस बेला त प्याट्ट सिसा सरी फुट्छ सिँहदरबार ।

मैले आफ्नो गुमेको त्यो देशको सिमा मागेँ भने !
बैरिसंग मुख मिलाई जनतै भुट्छ सिँहदरबार ।

तेरो हकर्त कति कति, तलाई सम्झिँदामा मात्र ।
यता मेरो रिसको फोहरा छुट्छ सिँहदरबार !

प्रतिलिपी अधिकार सुरक्षित: Bishnu Bhurtel

खुबै राम्रो गरि देखाउँछु भन्थ्यो फलानोले
आज आफ्नै खुट्टामा बन्चरो हान्यो फलानोले

समाज सेवा गरिटोपल्ने आफ्नै विकास गरी
निकै अकुत सम्पत्ति जोडी टोपल्यो फलानोले

फाईदा लुट्ने दाउमा पछि पछि धाउँथ्यो
चिप्ला चिप्ला बनावटी कुरा ल्यायो फलानोले

हेर्दा राम्रो बाहिर बोक्रो भित्र झन खोक्र्याथ्यो
मात्र एक कप चियामा जात फाल्यो फलानोले

अझै कति गिर्दो रहेछु भनी खुट्टा चाल्न छोड्यो
कालो बिरालो बनी मेरै बाटो काट्यो फलानोले

- चन्द्रविलास भूर्तेल ‘स्रिजन’

२०६८/०७/२१